จังหวะหนึ่ง.....

ช่วงนี้มาวิ่งเล่นอยู่ที่เขาดินค่ะ

เหมือนมานั่งนิ่งๆ ย้ำว่านิ่งจริงๆ

เพราะว่าไม่มีงานผ่าๆ ให้ทำมากนัก

ออกจะเป็นงานเอกสารซะส่วนใหญ่..

แต่ก็ตามแนวของเรา ก็ เรื่อยๆ มาเรียงๆ

มีเวลาคิดอะไรเยอะแยะ

(มีเวลามาอัพไดหลังจากที่หายไปแสนนาน)

โฮ๊ะ ๆ

ตอนนี้ พอทำงานก็คิดอะไรมากขึ้น

ใช้เงินเก่งขึ้น แล้วก็หาเงินเอง (ลำบากจริ๊งงงง)

แบบว่ารับภาระที่ที่บ้านเคยจัดการให้มาเป็นของตัวเองไปซะหมด

ทำเอาแต่ละเดือนแทบแย่

อันนี้มาเล่าขำขำ นะ อย่าคิดมาก

ไม่ใช่ว่าใช้เกินตัว จริงๆนะ

แต่เงินเดือนเราก็ไม่ได้มากอะไร ออกแนวทำด้วยใจรัก

(เพราะแนวอื่นก็ไม่ไหว..)

แต่ก็มีความสุขดีค่ะ

(เป็นการมาบอกทางอ้อมว่า ถึงจะทำงานแล้วก็ไมสามารถหาเลี้ยงคนอื่นได้....)

 

 

 

ปล.อยากไปเที่ยวมากมาย....

ทำไงดีน้อ...

คิดถึงทะเลจัง...

 

 

-ชินตา-
26 ก.ค. 2551 เวลา 16:09 น.

อดทนเวลาที่ฝนพรำ,,อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง,,เมื่อวันเวลาที่ฝนจางฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ,,ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ ,, 04/12/2005

<< **